08 مرداد 1402
چایاش را خورده، نخورده عزم رفتن کرد. به اصرار صبر کرده بود تا محمد او را با موتور به خانهشان ببرد. محمد را صدا زدم و از او خواستم ادامهی کارهایش را برای بعد بگذارد و مادرم را به خانهیشان ببرد. سوار موتور شدند و حرکت کردند. در را بستم و همانطور که… بیشتر »
نظر دهید »