نیمچه قلم طلبگی

مداح می‌خواند و من بیشتر گوش جان می‌سپارم. «اَللّهُمَّ خُصَّ اَنْتَ اَوَّلَ ظالِمٍ بِاللَّعْنِ مِنّی وَ ابْدَاءْ بِهِ اَوَّلاً…» به این جای فراز که می‌رسد، ذکر مصیبت می‌کند. از اولین ظالم می‌گوید و روضه‌ی زهرا و درِ سوخته. اما دل من پر می‌کشد به… بیشتر »

باز شبی‌ست از شب‌های بی‌خوابی‌ام. توی افکارم پرسه می‌زنم. میان صداهای ذهنم، خانم مشاور جلویم می‌ایستد: “مگه قرار نبود هر وقت خوابت نمی‌بره راهی که بهت گفتم را انجام بدی؟” درست می‌گوید. همیشه جواب می‌دهد. چشم‌هایم را می‌بندم. نفس عمیق می‌کشم.… بیشتر »

دلم تنگ است و بهانه می‌گیرد. مرهمی می‌خواهم تا دلم را آرام کند. توی نرم‌افزار طاقچه چرخ می‌زنم. دنبال چیز چشمگیری می‌گردم. ورق زدن دیجیتال کتاب را نمی‌پسندم، باید گوش بسپارم به صوتش. صداها در جانم جاری شوند، شاید دل‌تنگیم را زمین بگذارد. میان کتاب‌ها… بیشتر »

صدای گریه‌ی آلاء توی گوشم می‌پیچد. سنگینی پلک‌هایم را پس می‌زنم. چشم باز می‌کنم. نور از زیر در اتاق روی زمین خزیده، تن خسته‌ام را از تخت بیرون می‌کشم. در را باز می‌کنم.  چشم‌های قرمز و پف کرده‌ی فاطمه خواب را از سرم می‌پراند: “باز امشب نذاشته… بیشتر »

درد توی تمام تنم نشسته. چادرم را جلو می‌کشم. پیشانی و گلو را توی بخور رها می‌کنم. گرمایش میان سنگینی‌ رگ‌هایم می‌دود. گلویم می‌سوزد، به گمانم عفونت دارد. درد توی گوشم می‌پیچد. آب ریزش بینی کلافه‌ام کرده، سوغات آشنای عراق. می‌خواهم لب به گلایه باز… بیشتر »

نفس عمیق می‌کشم. حریصانه مشامم را از بوی خورشت قیمه پر می‌کنم. سیب‌زمینی‌های سرخ‌شده چشمک می‌زنند. دلم ضعف می‌رود. کسی حواسش نیست. یکی برمی‌دارم و توی دهانم می‌گذارم. چشم می‌چرخانم میان صفحات جزوه‌ی فِرَق و مذاهب. به ظاهر هر چه می‌خوانم، شبیه هم هستند؛… بیشتر »

خودم را به سیل جمعیت می‌سپارم. ذکر می‌گویم و نیم نگاهی به پایان مسیر دارم. دل در دلم نیست. بی‌تابم تا زودتر چشمم به دیدن ضریح روشن شود.  گرما تنم را بیشتر در خود می‌پیچد. قطرات عرق از تمام بدنم سرریز می‌شوند؛ اما حرارت عشق به مولا داغ‌تر است. … بیشتر »

​ تمام تنم درد می‌کند، انگار حسابی کتکم زده‌اند. زمان از دستم در رفته. چند شب است درست نخوابیده‌ام سه شب یا چهار شب؟! توی ذهنم چرتکه می‌اندازم، شبی که سفر قطعی شد و کوله سفر می‌بستم، شبی که صرف عبور از مرز شد و راهی کربلا شدیم، دیشب که سفر دوره‌ای عتبات… بیشتر »

چشم غره‌های آمپر هشدار می‌دهند، باز دور موتور بالا رفته. کولر ماشین را خاموش کنیم. شیشه‌ها را پائین می‌دهیم.  بادهای داغ به سمتمان هجوم می‌آورند. با گرمایشان سیلی‌های محکمی توی صورتمان می‌زند. حرارتی که از زمین برمی‌خیزد، آتش به جانان می‌نشاند.… بیشتر »

وسط جاده ایستاده‌ام. صدایی از دور می‌آید: “شای عراقی، شای عراقی” بوی خاک و فلافل در هم می‌پیچد. آفتاب، سایه‌ها را بلعیده. شوره بر لباس زائران نقش و نگار زده. گرما عطش به جانم نشانده. نوای “الى الله سفره الى الله، حسیناه بدمنه حسیناه،… بیشتر »

حرف از کم شدن ایمانش که می‌شد، می‌گفت: ” شکم خالی که این چیزا سرش نمی‌شه، وقتی فقر وارد خونه بشه، ایمان از در دیگه بیرون می‌ره.” این تصویر گواهی‌ست بر دروغین بودن چنین اندیشه‌ای. اگر ایمان در جان ریشه دوانده باشد، نه آتش جنگ می‌تواند آن را… بیشتر »

طلبگی برای خودش عالمی دارد. در آغاز کار به هر دانشی یک ناخنک می‌زنی.  یک جرعه شربت از ادب و اخلاق را به تو می‌چشانند؛ طعم شیرینش رذالت را می‌برد. تن می‌دهی به ریاضت تا روحت جلا یابد.  توی دریای فقه شنا می‌کنی. دل سبک می‌کنی از شکّیّات.… بیشتر »

برای بار چندم است که درخواست می‌کند؛ نمی‌دانم؟ وسایلش را از کوله بیرون می‌کشم. لیست داخل گروه کلاس خلاقیت را بلند می‌خوانم: “چوب بستنی، خط‌کش، قیچی‌ کاغذ‌رنگی، مقوارنگی، چسب و…” او یکی‌یکی وارسی می‌کند: “همه‌اش کاملِ”… بیشتر »

روی مبل نشسته‌ام. خیره مانده‌ام به نور خورشید که پاورچین پاورچین از روی فرش کنار می‌رود. صدای استاد شجاعی توی گوشم می‌پیچد” دوران ما، دوران انصار و مهاجرین هست.” نقطه‌ی اشتراکمان چیست؟ ته قفسه‌های تاریخ ذهنم را بیرون می‌کشم و بازخوانی… بیشتر »